Kolejna seria, która mnie nie porwała. Pierwszy tom był dobry, ale uważam, że przeciągnięcie go o dodatkową cześć było zbędne. Autorka mogła napisać jedną, dobrą, dopracowaną książkę i zamknąć temat. Zdecydowanie "Zakazany układ" jest za długi. Mafia i miłość w tajemnicach, akcja i zainteresowanie odbiorcy, co słowa, które zapraszają do lektury. Jednak nuda i przedłużanie na siłę wygrały walkę. Szkoda, bo autorka polecała sami mi tą serię po Morfeuszu - z którym też się nie polubiłam. Okazało się jednak, że jakoś rozwlekły styl mi nie odpowiada.
Nicole żyje w toksycznym i destrukcyjnym związku z mężczyzną, który
zaopiekował się nią po śmierci jej rodziców. Pewnego dnia, gdy po raz
kolejny zostaje przez niego pobita, postanawia popełnić samobójstwo.
Ucieka z domu i dociera nad urwisko, żeby skoczyć prosto do oceanu.
W tym samym momencie, w którym dziewczyna zamierza odebrać sobie życie, miejscowi gangsterzy wykonują brutalną egzekucję, której Nicole staje się przypadkowym świadkiem. Zamiast umrzeć, trafia prosto do domu mafiosa — Marcusa Accardo. Mężczyźnie imponuje to, że Nicole nad życie pragnie śmierci. Świat mafii nie jest jednak prosty, a pojawienie się kobiety w samym centrum gangsterskiego piekła nie zwiastuje niczego dobrego.
Początkowa nienawiść i strach między Marcusem a Nicole przeradzają się w
fascynację oraz namiętność. Marcus zaczyna współczuć Nicole, gdy się
dowiaduje, co ją spotkało. Oboje zgadzają się na układ, który ma na celu
wyeliminowanie największego wroga Marcusa — Aleksandra Modano. Brutalne
zasady gangsterskiego świata są jednak niewzruszone, dlatego gdy w grę
zaczynają wchodzić uczucia, wszystko się komplikuje. Niebezpieczeństwo
pojawia się na każdym kroku, a jedna chwila nieuwagi może doprowadzić do
tragedii, której ceną jest ludzkie życie.
Czasami jedna chwila już na zawsze odmienia nasze życie. Kto powiedział jednak, że powinniśmy poddawać się temu, co przyniósł nam los? Dlaczego nie możemy się zbuntować, powiedzieć dość i zrobić wszystko po swojemu? Może dlatego, że nie mamy na to sił?
Wydarzenia ostatnich tygodni sprawiły, że nie poznaję samej siebie. W lustrze widzę zupełnie obcą kobietę. Jedynie czego pragnę, to zapomnieć o tym, co mnie spotkało. Niestety każdy dzień przypomina mi, że tak naprawdę nic nie znaczę. Nie mam nic. Nie mam serca. Duszy. Przyszłości. Teraz jestem przecież po prostu zwykłą dziwką.
Marcus
Dojdę do samych bram piekieł, by ją odnaleźć, i wyrwę ją ze szponów tego, który chce nas zniszczyć. Poświęcę wszystko, co mam. Oddam duszę, która znowu żyje właśnie dzięki niej.
Zmieniłem się. Kiedyś wszystko, co robiłem, robiłem ze złości i poczucia niesprawiedliwości. Żyłem nienawiścią, pragnąłem zemsty na tych, którzy tak naprawdę nie powinni mnie obchodzić. Dobiłem do dna, a wtedy poznałem Nicole i to ona sprawiła, że zacząłem piąć się w kierunku światła. Teraz robię wszystko z miłości do tej jedynej. Nicole to moja miłość. Piekielna miłość.
Jeśli powyższe opisy przypadły wam do gustu to przeczytajcie książki. Jeśli jak tak ja macie jakąś dziwna awersję do autorki - nie liczcie na wciągającą lekturę.
Niepotrzebnie rozwleczona akcja i kontynuacja, którą można by bez problemu zmieścić w skrócie na kilku stronach pierwszego tomu.
Niestety.
Od dzieł Hanner muszę odpocząć. Poczekam kilka lat - może coś się zmieni. Dwutomowa seria miała dobry zarys i pomysł, ale wykonanie - ufff, dobrze, że nie była to kolejna trylogia.
Pomimo sympatii do samej autorki niestety jej teksty nie trafiają w moje poczucie humoru i smaku, a szkoda. Naprawdę szkoda.
Tej serii jeszcze nie czytałam :)
OdpowiedzUsuń